Programma Brittenconcours 2019 Bekend!

Voor alle jonge altviolisten 10 t/m 18 jaar: Het tweejaarlijkse Britten Altvioolconcours vindt op zondag 17 maart 2019 plaats in het ArtEZ Conservatorium in Zwolle.

Verplicht werk in categorie I (10-14j): 3e deel uit de Sonatine op.35b van Berthold Hummel
Verplicht werk in categorie II (15-18j): 2e deel uit het Altvioolconcert van Badings

Prijswinnaars treden op als solist met het Britten Jeugd Strijkorkest olv. Loes Visser bij het laureatenconcert op zondag 7 april 2019 in Theater De Spiegel, Zwolle.

Voor meer informatie en aanmelding, ga naar de website van het Brittenconcours!


Onbekend altvioolconcert van De Zweedse Mozart

door Marion de Koning
gehoord 14 oktober 2018, 20.15 uur, kleine zaal Concertgebouw, Amsterdam

De Schotse violiste Catherine Manson speelde op zondagavond 14 oktober met het Apollo Ensemble een programma rond “De Zweedse Mozart” ter afsluiting van een klein internationaal tournee. De Zweedse Mozart was de bijnaam van Joseph Martin Kraus (1756-1792), werkzaam aan het Zweedse hof van Gustaf III. Hij was tijdgenoot van Mozart en bewonderaar van Haydn. Tijdens zijn Grand Tour door Europa schreef Kraus zijn zelden te horen Altvioolconcert in C, VB 153b. Dit Altvioolconcert werd in het programma “De Zweedse Mozart” voorafgegaan door een Symfonie van Kraus en afgesloten met werk van Mozart en Haydn.

De Symfonie in D per la chiesa (VB 146) van Kraus was een aantrekkelijke introductie van deze onbekende Zweedse componist. Luchtige hofmuziek bedoeld om in een kerk uit te voeren. De blazers en strijker van het Apollo Ensemble, aangevuld met Manson op een gewone viool, waren aangenaam goed in balans met elkaar. Daarin hoor je dat dit bijzondere ensemble al meer dan 25 jaar met elkaar samen speelt.

Voor het tweede werk: het Altvioolconcert in C (VB 153b) van Kraus pakte Catherine Manson haar altviool op. Haydnspecialiste Catherine Manson is concertmeester van het Amsterdam Baroque Orchestra en primarius van het London Haydn Quartet. De klank uit haar kleine altviool is eerder teer en bescheiden te noemen dan typisch voor een altviool. Afgezien van wat dubbelklanken speelt Kraus’ concerto zich ook vooral af in de hogere regionen, zodat Mansons altviool bijna als een gewone viool klonk.

Na de pauze speelde Manson de altpartij in het Fluitkwartet in C (KV 285b) van Mozart, met een prachtige Kate Clark op traverso. Tot slot werd van Haydn zelf de Symfonie nr. 47 in G (Hob 1:47) die als bijnaam Palindroom heeft, omdat het thema, als in een palindroom, ook van achter naar voren, te spelen is. Een toepasselijk gekozen werk want zoals Kraus een fan van Haydn was, was Haydn een fan van Kraus.

Hoewel Kraus veel onbekender is, bewezen Mozart en Haydn van de eerste tot de laatste maat dat hun namen geheel terecht op de friezen van de kleine zaal staan gebeiteld. Toch is het een verdienste van het Apollo Ensemble dat ze de onbekende Kraus voor het voetlicht brengen. Waarbij het jammer was dat Catherine Manson, de solist in het altvioolconcert van Kraus, niet een altvioliste pur sang is.

Gelukkig zijn altvioolfans in de gelegenheid eind november altvioolklanken in overvloed te horen tijdens de concerten, lezingen en masterclasses van het 45ste International Viola Congres in Rotterdam. Dit 45ste International Viola Congres wordt georganiseerd door de Dutch Viola Society van 20-24 november. Meer informatie, inschrijvingen en concertagenda op www.ivcrotterdam2018.nl.


Sunniva Skaug wint 2e prijs PCC Zuid 1

De jonge altvioliste Sunniva Skaug (14 jaar, Delft) heeft vanmiddag een mooie 2e prijs in de wacht gesleept (Categorie 1: 12 t/m 14 jaar) tijdens het Prinses Christina Concours, Regiofinale Zuid 1 in ‘s Hertogenbosch. Zij is tevens door naar de Nationale halve finale van het PCC op 7 april in Den Haag. Ze speelde de Fantasie van Johann Nepomuk Hummel, begeleid door Natasja Douma op de piano.

(foto: Sandra Heldring)

Sedna Heitzman (17 jaar, Alphen a/d Rijn) won tevens op de altviool samen met haar strijkkwartet (Viride kwartet) de 1e prijs in Categorie 2 (15 t/m 18 jaar), voor een schitterende vertolking – uit het hoofd – van het 1e strijkkwartet van Grieg.

Altvioliste Steffie de Konink (16 jaar, Delfgauw) trad op met de Scene de Ballet van de Beriot werd beloond met een Eervolle Vermelding.

Gefeliciteerd!

 


Viola Summer Courses 2018

Are you making plans for a musical summer vacation?

Our Summer courses listing has been completely updated for 2018! For some courses the information (dates, teachers) is not yet available, so the page will be updated again later this spring when we get more information.

PS. If you are aware of a great course that we haven’t listed, please let us know about it!


DVS Jaarverslag 2017

Stichting Dutch Viola Society (DVS)

Hieronder lichten we in detail toe wat er allemaal door en met DVS in 2017 tot stand gekomen is.

Georganiseerde Workshops 2017

Zondag 21 mei 2017   workshop “Met meer gemak musiceren”, met Eileen McEwan
Zaterdag 10 juni 2017 workshop “Brahms Sonatas” met Asdis Valdimarsdottir e.a.

Georganiseerde Masterclasses 2017

Zaterdag 14 januari – Masterclass Richard Wolfe, Utrecht
Zaterdag 29 april – Masterclass Orkestaudities met Ken Hakii, Amsterdam

3e Nationaal Altvioolbijeenkomst 2017

Zaterdag 18 februari – in Splendor Amsterdam, tijdens het Altvioolfestival Amstedam;
Programma en verslag kan hier teruggevonden worden.

Internationaal Altvioolcongres (IVC 2017)

Wellington, Nieuw-Zeeland; 1 t/m 5 november 2017
Nederland vertegenwoordigd met 3 bijdragen.
Voor een volledig overzicht en verslag, zie hier.

Website
Aankondigingen, nieuwsberichten en verslaggeving op de website in verband met DVS workshops, masterclasses, evenementen en concerten, belangrijke vacatures en benoemingen bij orkesten en conservatoria. Dit wordt tevens doorgegeven via sociale media (Twitter en Facebook).

Daarnaast worden met enige regelmaat interviews met toonaangevende altviolisten gepubliceerd, vaak in verband met onze eigen masterclasses en congressen. In 2017 zijn interviews gepubliceerd met vioolbouwer Jan van der Elst, jazz-altviolist Oene van Geel, en het NNO Altvioolsextet. Er is ook een concertrecensie geschreven nav. het debut van Ellen Nisbeth in het Concertgebouw.

Achtergrondinformatie wordt ook aangeboden via de website, zoals:
Carrièretips voor jongeren die een beroepsopleiding altviool overwegen
– Informatie over concoursen voor altviolisten
– Overzicht van zomercursussen altviool in binnen- en buitenland
– Een unieke repertoirelijst altvioolensembles gepubliceerd en regelmatig bijgewerkt
– Een unieke concertagenda voor concerten met altviool in de hoofdrol
– Een overzicht van Eindexamens altviool bij de nederlandse conservatoria

Social Media
Actieve aanwezigheid op Facebook (544 pagina-likes, een toename van +113 in 2017) en Twitter (413 volgers, een toename van +57 in 2017). Naast het doorgeven/signaleren van nieuwe berichten op onze website (aankondigingen DVS events/workshops) wordt hier ook altvioolnieuws uit social media opgepakt en doorgegeven (share/retweet). De social media kanalen zijn tevens in zekere mate interactief, contact wordt gelegd en onderhouden met vrienden/volgers en verwante organisaties (binnenlands en internationaal).

Bestuursleden 2017
Karin Dolman – voorzitter
Ursula Skaug – secretaris vanaf 1-7-2017
Roald van Os – penningmeester
Kristofer G. Skaug – algemeen bestuurslid / webredacteur
Emlyn Stam – algemeen bestuurslid

Van de volgende bestuurders hebben we in 2017 afscheid genomen:

Stijn van der Schoor – secretaris, 23-5-2012 tot 30-6-2017
Iris Frederiks – student-bestuurslid, 1-9-2015 tot 30-6-2017

Beschermvrouwe
Sinds 2015 is oud-minister van justitie en amateur-altvioliste Winnie Sorgdrager de beschermvrouwe van stichting Dutch Viola Society.

Vrienden
Per 31 december 2017 telden we 192 geregistreerde Vrienden. Een toename van 16 Vrienden in 2017.

Vriendenvoordelen
Bij betaling van de jaarlijkse vriendenbijdrage komt een DVS-Vriend in aanmerking voor flinke korting op onze educatieve workshops en overige verwante evenementen (congres, concerten, cursussen). Hiernaast werden in 2017 de volgende specifieke DVS vriendenacties aangeboden:

Financiële verantwoording

DVS kan in 2017 (naar schatting) rekenen op totaal € 1.650,00 gedoneerd door 55 van onze Vrienden. 7% van deze donaties draagt DVS jaarlijks af aan de International Viola Society (IVS). Voornoemd percentage is afgesproken tussen de aangesloten Viola Societies wereldwijd. Over 2017 betalen wij € 115,50 aan de IVS. 

Subsidiënten

In 2017 heeft DVS geen subsidies aangevraagd/ontvangen voor reguliere activiteiten. Wel zijn er gelabelde gelden ontvangen door aangevraagde projectsubsidies ten behoeve van het Internationaal Altviool Congres 2018 in Rotterdam.

Kostenposten

  • In 2017 is bij benadering € 900,00 besteed aan de inhuur van professionals en vergoedingen aan vrijwilligers voor het geven van masterclasses, workshops, recitals, cursussen of lezingen. De totale kosten aan inhuur zijn lager uitgevallen dan aanvankelijk begroot was en dat had vooral te maken met afgelaste workshops vanwege onvoldoende aanmeldingen
  • Zaalhuur en overige uitgaven verband houdende met de organisatie van DVS-activiteiten bedroegen over 2017 bij benadering € 500,00
  • Afdracht aan de International Viola Society, bankzaken, drukwerk/ porti en onkostenvergoedingen voor onze vrijwilligers.

Voortgang organisatie IVC 2018

Over heel 2017 zijn er weer veel gesprekken gevoerd met diverse voor DVS cruciale partijen en beoogde samenwerkingspartners. Professionele partners die een toonaangevende rol spelen in het Rotterdamse culturele speelveld. Helaas hebben langlopende contacten en intentieverklaringen ons lang niet altijd kunnen helpen bij het tot stand brengen van een samenwerking. Zonder daarbij namen te noemen vinden we het wel van belang deze enorme tegenslagen en bijbehorende teleurstelling die dat voor onze organisatie heeft meegebracht op te nemen in ons jaarverslag. Immers, een verslag hoeft niet alleen maar bol te staan van pure winst, mijlpalen en succesverhalen.

Toekomstmuziek
Voor 2018 is de inhuur van professionals voor reguliere activiteiten op € – nihil -inclusief btw begroot. DVS gaat het International Viola Congress 2018 in Rotterdam organiseren en hosten. Hiervoor zijn in de loop van 2017 de nodige projectsubsidies aangevraagd en voor een deel verkregen. DVS zet in op dit grote en voor ons instrument de altviool zo belangrijke evenement. Met name vanaf het najaar 2017 heeft dit veel aandacht van het bestuur gevraagd. Er is een speciale commissie voor de congresorganisatie opgericht, de “Call for Proposals” is gepubliceerd, en er zijn 116 Proposals uit heel de wereld binnengekomen voor de inhoudelijke invulling van het Congres.

Non-profitorganisatie DVS heeft geen structurele subsidiënt of sponsor.


The Rising Star – Ellen Nisbeth

Kristofer G. Skaug, DVS
Concertgebouw kleine zaal, 13/12/2017

This season marks the first time that a young viola soloist is selected by the European Concert Hall Organisation (ECHO) for their “Rising Stars” chamber recital series. Ellen Nisbeth (Sweden) is the rare exception. Word of her talent reached me several years ago, so her debut in the Concertgebouw was a must hear.

Ellen Nisbeth (photo: Nikolaj Lund)

She started off with a commissioned work by Swedish composer Katarina Leyman: Tales of Lost Times, a four-part solo piece. The introduction presents resounding fifths (a whiff of Scandinavian folk music) interspersed with dialogic passages. A buzzing, agitated tremolo movement titled Around the Campfire brought memories of Northern summers with … well, insects! The final part answers to the opening movement with similar figures. A fitting and personal way to introduce herself to the audience.

Next came Schumann’s very familiar Märchenbilder. The first and last movements are perennial favourites with their warm and sweet melodic material – brought with great musicality and a very fine-tuned sense of co-musicianship with pianist Bengt Forsberg. In the 3rd movement (Rasch), we were treated to a flash of Nisbeth’s considerable technical prowess, with an uncompromising tempo choice.

Time to bring on Britten! Lachrymae – Reflections on a song of Dowland is a perfect showcase for a gifted musician like Nisbeth. She brought some very original interpretations, and made full use of the freedoms afforded by Britten’s score. The references to the Dowland themes remained very clear throughout, and in spite of some perceived dynamic balance issues, the overall performance was very gratifying.

After the intermission, Nisbeth brought her own transcriptions of Vaughan Williams’ Songs of Travel, inspired by the writings of R.L. Stevenson. Although these songs felt quite “light” in emotional terms (compared to the Britten), the melodies work well on the viola. Yet another song transcription came with Mut from Schubert’s Winterreise, which in its time had inspired one of R.L. Stevenson’s poems.

This led directly into Schubert’s Arpeggione sonata, which can be a treacherous stage companion. Nisbeth and Forsberg however co-created a warm and charming rendition. I was very happy to note, for example, that the repeat of the (lengthy) first section was all but a repeat exercise – it was significantly re-invented, reconsidered, re-articulated as if played for the first time. The slow movement was beautifully phrased, with great warmth of tone radiating from Nisbeth’s Amati viola. After all this beauty, I was a bit worried for the last movement, which to me often feels like an overdone “extended remix” version of itself. There was however no let-down, because Nisbeth invigorated the music with megawatts of musical energy throughout.

So there is no doubt, Ellen Nisbeth deserves the status of rising star! (while coincidentally, last night astronomers were busy studying the Geminid meteor shower in the night sky – falling stars! none of them were observed to be playing the viola, though).

Could we convince her to visit our Viola Congress in Rotterdam next year?


DVS Nieuwjaarsborrel 2018

De nieuwjaarsborrel van DVS vindt dit jaar plaats op zondag 14 januari 2018 vanaf 14.30u in Splendor (Nieuwe Uilenburgerstraat 116, Amsterdam). Hier is het programma:

14:30 inloop met een glaasje en een hapje

15:00 welkomstwoord en presentatie van de grootse plannen van DVS voor 2018!
(spoiler: o.a. bijzondere aandacht voor IVC 2018 in Rotterdam!)

15:30 concert met veel bijzondere altvioolmuziek
(er is hier nog ruimte voor een paar optredens –
   als je iets wilt spelen, geef je dan op bij: roaldvanos@hotmail.com)

16:30 na een kleine pauze zullen Luca Altdorfer, Kristofer Skaug en Elisabeth Smalt een verslag geven van het International Viola Congress in Wellington, waar zij begin september een bijdrage aan leverden.

17:30 Borrel!

Entreeprijs: €5,-  aan de deur (ook voor Splendor- en DVS-leden).
Of voorverkoop via deze link.


De IVC 2018 Website is Live!

De website voor het International Viola Congress 2018 in Rotterdam is nu eindelijk live!
Het adres is: www.ivcrotterdam2018.nl
Er staat nu al de “Call for Proposals“, waarmee je ideeën voor optredens kunt opsturen.

Voortaan zal ook alle verslaggeving over dit mega-project op de IVC-website plaatsvinden. De huidige DVS website blijft toegewijd aan alle overige altvioolonderwerpen.

 


In Memoriam Andrew Sparrow

Vorig week bereikte ons het droevige nieuws dat Andrew Sparrow, voormalig aanvoerder van de altviolen bij het Residentie Orkest, is overleden. Altvioliste Tanja Trede deelt hier haar herinneringen aan deze geliefde oud-collega.

Andrew Sparrow, 1949 – 2017

Andrew Sparrow was a true gentleman, as they don’t make them anymore nowadays“.

Met deze uitspraak van een collega ben ik het helemaal eens. Andrew was een gentleman in de ware betekenis van het woord, a gentle man.

Geboren 1949 in Rochford (Engeland), studeerde hij o.a. bij Max Rostal in Keulen en was achtereenvolgens lid van het Zürcher Kammerorchester en van het Nederlands Kamerorkest voor hij 1977 werd aangenomen bij Het Residentie Orkest, waar hij later aanvoerder werd en tot zijn pensioen in 2014 speelde.

Zijn prachtige spel, gecombineerd met een zeer brede kennis over muziek, een weldadige innerlijke rust, een flinke dosis Engelse humor en een mooie natuurlijke autoriteit die je niet kunt aanleren, maakten hem tot een alom gerespecteerde en geliefde collega.

Nog steeds zijn collega’s laaiend enthousiast over zijn vertolking van het Bartok-concert (met latere Artistiek directeur Roland Kieft als dirigent!). Zijn spel was heel bijzonder. Nooit ging het om hemzelf of het puur etaleren van virtuositeit, de muziek stond altijd centraal, en het raakte me altijd. Zijn toon was heel speciaal en persoonlijk en hij had een vanzelfsprekende muzikaliteit die je ook niet kunt aanleren.

Andrew was een fervente kamermusicus. Hij speelde o.a. in het vermaarde Residentie Strijkkwartet, en een tijdje speelden wij samen in het Hofstads Altvioolkwartet. Samenspelen, ook aan de lessenaar in het orkest was een feest. Naast zijn prachtige, inspirerende spel straalde hij een innerlijke rust uit waarvan ik zelf rustig werd en mij helemaal op mijn gemak voelde.

Andrew was een echte boeddhist, zoals zijn vrouw Vanessa ooit treffend zei. Ook daar ben ik het mee eens. Hij was een wijze man. De wereld zou er een stuk mooier uitzien als er meer mensen zoals Andrew waren.

 


Wellington IVC Blog #5 (final)

Kristofer G. Skaug, DVS

Tuesday Sept. 5th, the last day of the 44th International Viola Congress: Fortunately, it has been so busy that there was no time to get nervous about my own lecture this morning, titled “Viola resources, archives and databases worldwide: How to locate and preserve our repertoire“. A joint undertaking with Daphne Gerling (AVS) and Myrna Layton (Primrose International viola Archive), resulting in a combined 40-minute presentation and 10 minutes left for Q&A with the audience. Considering the early time slot at 9AM, the attendance was really good, and there seems to be interest in a follow-up at future IVC congresses.

During the break after our presentation, I went on a shopping spree in the exhibition area and bought a block of “Bespoke Rosin” (can’t wait to find out how that works!), and various books of sheet music. At this point, I also started handing out our super cool IVC Rotterdam stickers, ensuring that everybody brings home a bunch of stickers to distribute among their viola friends.

In the afternoon, the venue once again switched to St. Andrews on the Terrace, where the Augusto Vismara Viola Ensemble gave a much-awaited concert. My expectations were quite high, as there were several premieres on the programme. Unfortunately, one of them was withdrawn because the composer – Augusto Vismara himself – could not make it to the Congress.

The Andante Cantabile for Viola Quartet by Hendrik Waelput is no novelty, but it is rarely performed by a good set of professionals – which evidently is what it takes to make this piece truly interesting. This was followed by two transcriptions of Haydn’s Baryton Trio no.7 and Divertimento no.1. Very well done, although the Italian temper at times took the interpretation a bit to the extreme.

Pietro Mascagni’s instrumental evergreen Intermezzo from Cavalleria Rusticana is always sure to tug at the heartstrings of the audience, but this viola quartet rendition evoked enthusiastic applause above expectations. One could tell that the performers themselves enjoyed it, too.

Robert Kahn (1865-1951) has left us a Serenade (op.73) which is originally for oboe, horn and piano. But he also had the good taste to provide an alternative instrumentation for 2 violas and piano, which was presented here. A very passionate piece of music, but in the end I found it a bit long. Perhaps my ears and mind were just too tired to absorb such a dosage of sound after almost 5 full days of viola music.

The best was saved for last: The world premiere of Waves for four violas and piano, by Giorgio Mirto (1972). It starts calmly, but builds up with John Adams-like ostinatos (mostly with a warm-blooded viola melody on top) and culminates in a lot of Italian temperament before it ebbs back out into the initial serenity.

The applause from the very enthusiastic audience was rewarded with a short recap of the Intermezzo by Mascagni.

For the very last regular presentation session of this congress, I chose to attend Raquel Bastos’ lecture recital “Essencia Urbana: from composition to interpretation“. Raquel discussed the interactions between herself and composer Cecile Elton in the project Essencia Urbana, compositions inspired by Portuguese and Argentinian poetry. She also played different parts of this suite as she went along, and in the end the music itself was (for me) the most memorable part of this presentation.

Just like last year in Cremona, the official Closing Ceremony of the Viola Congress was marked with a performance of the massed viola orchestra, playing a selection of Michael Kimber works under the baton of Marcin Murawski. As one would expect from such an event, there are more violists on stage than in the audience, so it was very successful. Some of us perhaps regretted not having been able to attend all the rehearsals (sorry again, Marcin!). Nevertheless it was worth doing.

So… for the festive celebration of a good congress: The Gala Banquet at the New Zealand Parliament Building (only 5 minutes’ walk from St Andrews) was a very chique event. ANZVS Secretary Greg McGarity and his wife played viola/violin duets by Beriot and others. A very fine performance!

Then came the time for speeches, first by the New Zealanders themselves, and then by IVS president Carlos Maria Solare. He in turn passed the microphone to me, as it is IVC tradition for the Host of the next IVC to have the “famous last words”. My thanks went (and will forever go) to our hosts Donald Maurice and Gillian Ansell, as well as the absolutely amazing congress manager Elyse Dalabakis. The organization was flawless, and the heartwarming hospitality was way, way, way (!) beyond call of duty.

It was an emotional moment for me to publicly blow out the candle for this year’s congress, and at the same time welcoming all Violists near and far to our congress in Rotterdam next year, with the words: “Tot ziens in Nederland“!