Take Konoe wint het Brahms-concours

Take juicht hier – symbolisch naast een oranjegekleurde fiets – voor zijn finaleplaats bij het Brahmsconcours (foto: Johannes Brahms Competition Pörtschach, facebook)

Op de officiële resultatenlijst staat hij te boek als Japanner, maar aangezien hij in Nederland woont, nederlands spreekt en een nederlandse muziekopleiding heeft genoten, rekenen we hem wel graag als minstens een beetje Nederlander :-). In 2017 won hij al als eerstejaars student bij het Conservatorium van Amsterdam het Nationaal Altvioolconcours. Nu heeft hij zijn eerste grote internationale prijs te pakken – bij het 27e Brahms concours in Pörtschach, Oostenrijk.

Wij feliciteren de jonge altviolist Takehiro Konoe van harte met deze fantastische prestatie!


Masterclassweek Dordrecht 11-14 augustus

Bij het festival Zomerconcerten Dordrecht 2020 worden tussen 11-14 augustus as. diverse Masterclasses en Workshops voor altviolisten gegeven. De Masterclasses staan open voor zowel jong talent, conservatoriumstudenten en amateurs. Er is geen pianist aanwezig, eventueel kun je je eigen pianist(e) meenemen.

De docenten zijn (in alfabetische volgorde, en van links naar rechts op de foto):
Anna den Herder, Emlyn Stam, Karin Dolman, Lisa Eggen, Marc Sabbah en Ursula Skaug

(meer over de achtergrond van de docenten vindt u onderaan deze pagina)

De INSCHRIJVING IS INMIDDELS GESLOTEN (10 augustus), maar je bent natuurlijk meer dan welkom als toehoorder! Hier is het programma:

Dinsdag 11 / Woensdag 12 augustus:
Programma afgelast (onvoldoende inshcrijvingen)

Donderdag 13 augustus, Trinitatiskapel (Vriesestraat 22):
1400-1445u Masterclass Anna den Herder
    Wilker Paredes (Codarts): Bruch Romanze / Schumann Märchenbilder
1445-1530u Masterclass Lisa Eggen
    Lea van der Heijden (Codarts): Brahms sonate no.1, deel 2
1530-1615u Masterclass Anna den Herder
    Anabel Avendano (Codarts): Vieuxtemps sonata
1615-1700u Masterclass Lisa Eggen
    Rotterdam Viola Quartet (Souman, Paredes, vd Heijden, Avendano)

Vrijdag 14 augustus, Augustijnenkerk (Voorstraat 216 – ingang via Hof) :
1400-1445u Masterclass Marc Sabbah
    Judith Souman (Codarts): Bach suite (ntb)
1500-1545u Masterclass Marc Sabbah
    Francesca Wiersma (NMH Oslo): Telemann Fantasie no.1
1600-1645u Masterclass Marc Sabbah
    Nikolas Altieri (Codarts): Hoffmeister concert, deel 1

De rest van de vrijdagmiddag en -avond is gevuld met zuiver altvioolmuziek in het Trinitatiskapel (onderdeel van de Zomerconcerten-reeks):
Eerst een concert om 1700u van de “Viola Sisters” Skaug, “Canons and Concepts”.
En ‘s avonds om 19:30u speelt het altvioolkwartet “Four of a Kind”,  een soort “docentenconcert” van deze masterclassweek, o.a. nieuwe composities
voor 4 altviolen geschreven voor het compositieconcours “4viola” in 2018.

 

OVER DE DOCENTEN

Anna Magdalena den Herder is door haar mooie warme klank en natuurlijke muzikale overtuigingskracht een van Nederlands meest geliefde altviolisten. Door haar communicatieve spel valt Anna op, zowel in haar baan als plaatsvervangend aanvoerder bij het Nederlands Kamerorkest als in haar rijke kamermuziekleven ernaast. Ze speelt en speelde in verschillende hooggewaardeerde ensembles als de Amsterdam Chamber Soloists, het Goldberg Strijktrio en op festivals als Holland Festival, Southwell Music Festival, Delft Chamber Music Festival, Internationaal Kamermuziekfestival in Den Haag, de Strijkkwartet Biennale, en de Cello Biennale.
In 2018 maakte Anna haar debuut als soliste in de Grote Zaal van het Concertgebouw Amsterdam met het zesde Brandenburgconcert van J.S. Bach samen met het Nederlands Kamerokest. In dat jaar soleerde zij ook samen met Saskia Otto in de Sinfonia Concertante van W.A. Mozart en speelde zij het Altviool Concert van W. Walton met het Sweelinck Orkest.Als winnares van het Nationale Altvioolconcours werd zij dé complete altvioliste en musicienne genoemd, ook werd haar, als eerste altvioliste, de Kersjes van Groenekan beurs toegekend in 2009.
Als gastaanvoerder speelt zij onder andere bij het Nederlands Philharmonish Orkest, Nederlands Kamerorkest, Residentie Orkest, Het Gelders Orkest en Philharmonie Zuid Nederland.Anna bespeelt een altviool gebouwd door Marino Capicchioni in Rimini (Italie) 1965, haar ter beschikking gesteld door het Nationaal Muziekinstrumenten Fonds. Haar strijkstok is gemaakt door H. L. Gillet, deze aankoop is mede mogelijk gemaakt door Stichting Eigen Muziekinstrument. [Meer weten? ga naar Annas website]

Altviolist Emlyn Stam is actief als kamermusicus en solist en treedt op door heel Nederland, Europa en daarbuiten. Hij is sinds 2014 artistiek leider van het New European Ensemble een internationaal ensemble voor hedendaagse en 20e eeuwse muziek. Verder speelt hij regelmatig concerten als lid van het Ysaÿe Trio. De eerste cd van het trio verscheen in 2013 op de DRC label en een tweede CD met pianiste Hanna Shybayeva kwam in 2015 uit.
In 2019 behaalde hij zijn doctoraat bij de Universiteit Leiden voor een artistiek onderzoek naar historische geluidsopnames en het toepassen van deze speelstijl in hedendaagse uitvoeringen.
Emlyn heeft vele concerten voor de Nederlandse radio en televisie gespeeld. Hij was solist bij het Amsterdam Symphony Orchestra, Orquestra d’Espinho en het Schönberg Ensemble. Hij treed vaak op bij diverse festivals waaronder het Kuhmo Festival in Finland, Sound of Stockhom, Connect Festival, Giverny Chamber Music Festival, Internationaal Kamermuziekfestival Utrecht en het Grachtenfestival.
Hij heeft zeven jaar als plaatsvervangend aanvoerder altviool bij het Residentie Orkest in Den Haag gewerkt. Hij werkte als gast-aanvoerder bij Philharmonia Orchestra, BBC Welsh National Orchestra, Philharmonie Zuidnederland en Opera de Toulon. Als docent wordt Emlyn regelmatig gevraagd voor lessen en masterclasses voor altviool en kamermuziek.  Hij gaf lessen aan conservatoria in Nederland, Estland en China.
Emlyn voltooide in 2006 zijn Bacheloropleiding aan het Koninklijk Conservatorium en in September 2008 zijn Masteropleiding bij ditzelfde instituut. Hij studeerde bij Ferdinand Erblich en Vladimir Mendelssohn. Hij heeft masterclasses gevolgd bij Pinchas Zukerman, Michael Tree, Yuri Bashmet, Tabea Zimmerman en Kim Kashkashian. [Meer weten? ga naar Emlyns website]

Karin Dolman (1967) is docente altviool aan het Rotterdams conservatorium Codarts. Een jaar geleden nam zij afscheid van het grote podium wat zij veelvuldig besteeg met het DoelenKwartet. In de kleinere entourage van de kamermuziek voelt zij zich het meeste thuis. De interactie met het publiek is voor haar van groot belang. Daarin stimuleert zij ook zoveel mogelijk haar collega’s en studenten.
Karin richtte in 2012 de Dutch Viola Society op, en was in 2018 artistiek leider van het International Viola Congress in Rotterdam. Ze is in 2019 toegetreden tot het bestuur van de International Viola Society, de overkoepelende organisatie van de altvioolspelende wereld. [Meer weten? ga naar Karins website]

Altvioliste Lisa Eggen (1994) is vanaf jonge leeftijd actief als veelzijdig musicus. Haar spel wordt door velen omschreven als expressief, uitgesproken en communicatief. Als prijswinnaar van verschillende concoursen gaf ze concerten op (inter)nationale podia, festivals, radio en televisie. Naast haar solistische optredens is ze zeer actief als kamermusicus en als remplaçant in orkesten. Haar liefde voor 20ste-eeuws en hedendaags repertoire ontwikkelde zich o.a. tijdens projecten met Asko|Schönberg en het DoelenKwartet. Ze combineert dit repertoire regelmatig met andere disciplines zoals muziektheater. Lesgeven is voor haar een grote passie en naast haar eigen alt&vioollespraktijk in Oud-Beijerland en Nieuwegein zal ze vanaf september 2020 ook werkzaam zijn als hoofdvakdocent altviool aan Fontys Academy of Music and Performance Arts in Tilburg. [Meer weten? ga naar Lisas website]

Marc Sabbah is een solo altviolist, een kamermuzikant, professor en sinds 2012 ook de solo violist van het Belgian National Orchestra. Marc werd door de legendarische dirigent Zubin Mehta beschreven als “een schitterende altviolist” en wordt sindsdien regelmatig uitgenodigd als eerste violist van het Israeli Philharmonic. Sinds september 2017 is hij ook gastprofessor aan het Koninklijk Conservatorium van Bergen. Cum Laude afgestudeerd aan het Conservatorium van Amsterdam en winnar van het (Nederlands) Nationaal Altvioolconcours 2013. Zijn recente prijzen omvatten de 1e prijs tijdens de Rising Stars Grand Prix-muziekcompetitie in 2016 waar hij een solo uitvoering bracht in de Berlin Philharmonic-zaal, evenals de 1e hoofdprijs op de Manhattan International Music Competition met een recital in Carnegie Hall. Door de vele concerten die hij met Europese orkesten gespeeld heeft, maakt Marc naam als een getalenteerde, muzikale kracht van zijn generatie.
Door het geven van masterclasses in samenwerking met de Dutch Viola Society, het Brussels Chamber Music Festival en het Athens State Orchestra zet Marc zich ook intensief in voor het doceren en het overbrengen van zijn liefde voor muziek aan zowel jonge muzikanten als legio toeschouwers. In 2011 trad Marc Sabbah samen met Ivry Gitlis op tijdens het Verbier Festival in Zwitserland. Sindsdien heeft Ivry Gitlis Marc’s uitvoering van het Leo Smit-altvioolconcert bijgewoond aan het Koninklijk Conservatorium van Bergen waar hij Marc de klinkende titel ‘De Paganini van de altviool’ schonk.

Zijn streven naar perfectie in zijn muziek bracht hem ertoe om te studeren bij grote artiesten als Pinchas Zukerman, Lawrence Power, Kim Kashkashian, de barokcellist Anner Bijlsma en Nobuko Imai. Marc heeft opgetreden op festivals doorheen heel Europa, Israël, Oekraïne, Rusland, de Verenigde Staten en Canada. [Meer weten? ga naar Marcs website]

Ursula Skaug (1997) begon met altvioolles bij Julia Dinerstein aan het Hellendaal  Instituut in Rotterdam. Ze studeert nu in het Master-programma aan het Koninklijk Conservatorium in Den Haag bij Mikhail Zemtsov. Ursula heeft masterclasses gevolgd bij (onder andere) Jennifer Stumm, Francien Schatborn, Asdis Valdimarsdottir, Gavriel Lipkind, Alexander Zemtsov, Geneviève Strosser, Isabelle van Keulen en Nobuko Imai.
Ursula won de hoofdprijs van de Maassluise Muziekweek, de eerste prijs bij het Britten Altvioolconcours 2013 en een tweede prijs bij het Prinses Christina Concours 2016 te Rotterdam. Ze heeft gesoleerd met het Concerto Grosso Ensemble, Britten Jeugd Strijkorkest, het Delfts Symfonie Orkest en het Tollens Ensemble. In de zomer van 2018 was ze aanvoerder van het Nationaal Jeugdorkest (NJO).
Ursula heeft veel kamermuziekervaring opgedaan, onder andere bij het Akoesticum Talent Programme in 2018, waar ze gecoacht werd door onder andere Jean-Bernard Pommier, David Dolan, Jan Talich, Malcolm Singer en Gregor Horsch.
Ursula speelt op een altviool die voor haar gebouwd is door Daniël Royé in 2017. Ze vormt samen met haar zus Sunniva het altvioolduo “the Viola Sisters”. [Meer weten? ga naar Ursulas website]

 


Zoom-concert met Esther Apituley

Vol verwachting ga ik ervoor zitten met een hapje en een drankje op de bank thuis, volop ingelogd op de live-uitzending van Esther Apituley’s Zoom-concert uit Amsterdam. Zo’n zeventig Zoom-verbindingen aansluiten is kennelijk makkelijker gezegd dan gedaan, dus het is even wachten. Maar dan, eindelijk – Esther in beeld, breed lachend stelt ze zich voor, met altviool in de hand. Ze vertelt over haar eigen worstelingen met de corona-quarantaine. Stond ze in dit Beethovenjaar te trappelen met haar gloednieuwe voorstelling Beethoven Lost in Silence, moest ze daags na de première alle voorstellingen schrappen. Maar nu mag ze eindelijk weer voor ons spelen. Solo, want medemusici voor de camera krijgen zit er niet in vandaag.

Het concert begint met een stukje Telemann. Het is fijn om Esther te horen en zien spelen. Na een betoog over onze globale natuur-, klimaat- en nu ook gezondheidscrisis reikt ze het troostende Erbarme dich van Bach aan, aangrijpend gespeeld. De begeleiding denk je er wel bij. Hierop volgt weer Bach, de Gigue uit de 2e vioolpartita, een kwint omlaag getrokken om beter te passen in het register van de altviool. Het is een leuk dansje, en zo zijn we niet alleen getroost, maar ronduit opgevrolijkt!

Nu haalt ze toch nog een pianist erbij, maar dan uit en vooraf gemaakte opname, voor de bekende Vocalise van Rachmaninov. Daar lijkt ook een cello bij te zitten, of is zij dat zelf, die de melodie op de lage snaren speelt? Dat laatste lijkt aannemelijk, want haar connectie met de frasering en timing van de basstem is bijna perfect. Dit loopt over in de Berceuse van Fauré, een lieflijk deuntje in barcarolle-sfeer. De webcam draait even naar de bootjes op het water buiten, en het verlangen naar een geheel zorgeloze zomerse dag borrelt in mij op.

Tot besluit wordt een stuk van Michiel Mensingh in première gebracht: De introductie heeft veel weg van een tango-opmaat, maar de daarop volgende ritmes zijn een stuk grilliger. Erg boeiend en met veel speelplezier uitgevoerd.

Ondanks alle zichtbaar in beeld gebrachte inspanningen met de techniek ter plaatse, viel het eindresultaat in mijn woonkamer qua geluidskwaliteit helaas tegen: er was met grote regelmaat uitval en/of vervorming van de mooie altvioolklanken. Waarschijnlijk lag dit aan Zoom, met (in tegenstelling tot een YouTube of facebook livestream) tweerichtingsverkeer tussen alle (in dit geval ca. 70) deelnemers.

“Elk nadeel hep z’n voordeel” – dankzij deze opzet kon Esther wel een applausje in ontvangst nemen via de vele aangesloten webcams thuis, we konden elkaar zien en dankbaar zwaaien. En zo is er ondanks de afstand wel sprake van enige “live” interactie met het publiek. Ik gun haar die beloning zeker van harte. Zolang we niet naar de concertzaal kunnen ben ik wel blij met zo’n alternatief.

Kristofer G. Skaug


Sunniva Skaug wint 2e prijs bij PCC West 1

Afgelopen weekend is de “Regiofinale West-1” van het Prinses Christina Concours (PCC) gehouden in Rotterdam. Uit altviolistisch oogpunt een bijzondere editie, want  onder de 62 deelnemers bevonden zich maar liefst 10 altviolisten, dit is naar ons weten nog nooit voorgekomen!

Als enige onder hen drong Sunniva Skaug (16 jaar, Delft) door tot de finale, waar ze uiteindelijk een mooie 2e Prijs behaalde in Categorie 2 (15-18 jaar).

Haar programma bestond uit het 2e deel uit de altvioolsonate van A. Rubinstein, en het spetterende 3e deel uit het altvioolconcert van Henk Badings, met pianobegeleiding door Gerard Boeters. Sunniva is leerlinge van Julia Dinerstein aan het Hellendaal instituut in Rotterdam..

Behalve het mooie klassement won Sunniva ook een solistisch optreden met Domestica Rotterdam, en voor haar bijzondere vertolking van een hedendaagse Nederlandse compositie (Badings) ontving ze een passe-partout voor de Gaudeamus Muziekweek 2020. 

Gefeliciteerd, Sunniva!

De volledige uitslag van PCC West-1 2020 vindt u hier.


Karin Dolman elected Vice President of the International Viola Society

Karin Dolman, the founder, president, and inspirational motor of the Dutch Viola Society since 2012, has been elected Vice President of the International Viola Society (IVS). for the term 2020-2023. The election was made by votes from viola societies world wide.

We congratulate Karin with this honourable appointment! The official announcement can be seen on the IVS website.

Karin is a viola professor at the Codarts school of arts in Rotterdam, where she also served as co-host for the International Viola Congress in 2018.

In a parallel development, Karin will be stepping down from her role as our DVS president. An announcement about the new chairmanship and composition of the DVS board will follow shortly.


Steffie de Konink wint 1e prijs bij PCC Zuid 2

Afgelopen weekend is de “Regiofinale Zuid-2” van het Prinses Christina Concours (PCC) gehouden in Maastricht.

Steffie de Konink in de finale van PCC Zuid-2 2020 (foto: MajankaFotografie)

De 18-jarige altvioliste Steffie de Konink uit Delfgauw won de 1e Prijs in Categorie 3 (conservatoriumstudenten t/m 19 jaar). Ze speelde bij deze aanleiding een deel uit de altvioolsonate van Rebecca Clarke. Steffie is 1e jaars Bachelor studente altviool bij Julia Dinerstein aan het Conservatorium van Maastricht.

Behalve de eerste plek en de lovende woorden van de jury, ontving Steffie ook een Masterclassprijs (aangeboden door de Stichting Elisabeth en Frans Stump), een muziekbonnenprijs, en een plek in de Nationale Halve Finale van PCC, op zondag 5 april as.

Gefeliciteerd, Steffie!

De volledige uitslag van PCC Zuid-2 2020 vindt u hier.

 


Elin Haver wint 1e prijs bij PCC West-2

Het Concoursseizoen 2020 is weer volop begonnen. In Zaandam en Haarlem werd afgelopen weekend de Regiofinale West-2 van het Prinses Christina Concours (PCC) gehouden. In deze regio is de competitie (zeker bij de strijkers) heel zwaar, het is dus extra leuk wanneer een altviolist(e) hier met een prijs wordt beloond.

Elin Haver in actie bij de finale. (Foto: MajankaFotografie/PCC)

De 16-jarige altvioliste Elin Haver uit Amstelveen won de 1e Prijs in Categorie 2 (15-19 jaar). Ze speelde in deze finale het 3e deel uit de 1e cellosuite van Bach en het Scherzo uit de F-A-E sonate van Brahms. Elin viel vorig jaar al op bij het Brittenconcours in Zwolle, waar ze een mooie 2e prijs kreeg. Ze is leerlinge van Judith Wijzenbeek bij de jong talentenklas van het Conservatorium van Amsterdam.

Naast de eervolle titel won ze ook een optreden met het Monward Consort, (aangeboden door de Stichting Kamermuziek Warmond), en een plek in de Nationale Halve Finale van PCC, op zondag 5 april as.

Bij deze regiofinale kreeg tevens de 18-jarige altviolist Simon Rosier uit Zoetermeer een eervolle vermelding.

De DVS feliciteert beiden van harte – trots op “onze” altviolisten! 🙂

De volledige uitslag van PCC West-2 2020 vindt u hier.


Call for Proposals: IVC2020 Castelo Branco, Portugal

Find below the invitiation from the Portuguese Viola Society (APVdA) for the International Viola Congress 2020 in Castelo Branco, including the Call for Proposals, outlining the rules by which you can submit your proposal for a contribution to this congress!

The Portuguese Viola Society is delighted to be hosting the 47th International Viola Congress from October 14th to 18th 2020, in Castelo Branco, Portugal. We are still vibrating from Porto-2014 and we are very happy to be able to apply all that acquired knowledge and experience to Castelo Branco-2020.

Castelo Branco is the capital of the Portuguese region Beira Baixa, it is a beautiful city founded at the beginning of the 13th century known for its Castle, the Cathedral, the beautiful baroque gardens “Jardins do Paço” and its tasty gastronomy. Situated in between Alentejo and the big mountains of Serra da Estrela it is part of an important touristic region. It offers fantastic opportunities to enjoy landscapes, natural adventures in communion with nature as well as very old villages and castles all around the region.
Situated 2h by car from Lisbon Airport, it is also reachable from Lisbon by a very beautiful train trip along the river Tejo where you can enjoy the amazing landscapes of Ribatejo, Castle of Almourol and Portas de Rodão. Other options by car are Porto, about 2h30 away and Madrid which takes 4h.

Castelo Branco has a very strong cultural tradition in which history meets modernity, with a good infrastructure and a diverse cultural life that portrays the dynamism of the city. There is an important Music School named Conservatório Regional de Castelo Branco and an Artistic Department of the Polytechnic University called Escola Superior de Artes Aplicadas with bachelor and master’s degree in music.

Our principal partner is the City Hall of Castelo Branco, that is allowing us to use the Concert hall, the Auditório of the new Centro Cultura Contemporânea, which has fantastic acoustics and is the perfect size for chamber music, and the Museu Francisco Tavares Proença Junior, all of them very near one to each other (a few minutes walking).

47th International Viola Congress
“Shining through: the Viola soul and sound “

Considering the role of the Viola in music. Its sound is unique and its soul undisputed. Its voice draws together instrumentation enhancing the depth and richness of the harmonies. It can shine through the texture of the orchestral sound, be the soul of a chamber group or find its unique voice as a solo instrument. We will be taking a fresh look at our perception of the viola to consider how different approaches to performance can be enriched by its diversity.

This 5-day event will host concerts, lectures, masterclasses, performances, workshops and round table discussions. We believe that, together with you, we will arrive at a diversified and rich program.

Call for Proposals

The Portuguese Viola Society is happy to announce a call for proposals to all International Viola Society branches for the 47th International Viola Congress. We would be delighted to hear from you and receive your proposals by February 15th, 2020.

The congress theme can be approached in numerous ways, and we welcome submissions from students, professionals and Viola friends with relevant views and experience.

Proposals for presentations will be considered in any one of the following formats:
The proposal may be for giving a recital, a lecture-recital, a lecture, a masterclass or a workshop. The maximum duration of a presentation session is 50 minutes, but shorter programs may be accepted, if they can be combined with other presentations.
The proposal should be accompanied by a short résumé and any other support you find enriching.

In accordance with IVS regulations, there will be no direct financial compensation for candidates selected to present or perform at the Congress. A personal letter of recommendation may be requested from the IVC organizing committee to support the candidate’s application for financial assistance.

Proposals should be submitted to ivccastelobranco@gmail.com .
Please note that English is the official language of this international congress.

Reviewing process
All submissions will be reviewed by the APVdA committee. Submissions will be reviewed in terms of their accessibility, relevance to the congress theme and their contribution to a diversified program.

Important deadlines
Proposals must be received by 15th February 2020
Presenters will be notified by 30th March 2020
Normal registration from 1st May 2020
General enquiries about registration, travel, accommodation should be
sent to ivccastelobranco@gmail.com

The Official contact email is ivccastelobranco@gmail.com.
Feel free to contact us with any questions or suggestions.
Looking forward to seeing you all in Castelo Branco!

Yours,
Jorge Alves
President APVdA
Gonçalo Ruivo
Organizing Committee


Report from Amsterdam Viola Festival 2019

The Dutch Viola Society has become a traditional presence and contributor at the bi-annual Amsterdam Viola Festival (AVF) and National Viola Competition. This year’s edition is no exception. Here’s a report from this year’s AVF, which took place this past week at the Conservatory of Amsterdam (CvA).

by Kristofer G. Skaug

Note 1: Expressions of personal opinion are entirely those of the author, and do not represent an official view of the Dutch Viola Society.

Note 2: For layout reasons, most pictures have been scaled down in size. Click on the images to view the full-size versions!

Note 3: This is a long blog post covering multiple days of festival activities. If you are particularly interested in a specific event, use the links below to skip forward:

Thursday, November 14th
Friday, November 15th
Saturday, November 16th: DVS National Viola Gathering
Sunday, November 17th: National Viola Competition Final


~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

Thursday, November 14th

Usually, the DVS aspires to report from the National Viola Competition preliminary rounds, but due to limited resources, we could not consistently attend the 1st and 2nd rounds of this year’s competition. But we did put up our customary information table in the canteen, which this year included a plethora of fun viola merchandize (leftovers from last year’s IVC congress in Rotterdam).

The Thursday evening concert featured CvA Faculty (Francien Schatborn, Marjolein Dispa, Richard Wolfe, Michel Dispa, Peter Brunt) in various ensembles. Among the many highlights, our local reporter was particularly enthusiastic about featured artist Garth Knox‘s performance of his own composition Cinq petites entropies for viola d’amore.


~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

Friday, November 15th

No competition activities today, but lots of masterclasses given by the CvA viola faculty and the festival guest artists, Veit Hertenstein and Garth Knox. One of our local DVS members caught a glimpse into the Garth Knox master class (photo on the left).

The evening concert brought a complete set of new viola transcriptions, such as Beethoven’s Horn sonata op.17 (played by Nobuko Imai and Martijn Willers) and Bartok’s Violin sonata no.2 (again Nobuko Imai, with Rie Tanaka on the piano). One cannot cease to admire Nobuko’s vitality and fantastic playing, it’s as if she has decided to never age. What a privilege for the Conservatory of Amsterdam to have her on the faculty (and for the DVS to have her as honorary member)!

After the break, we heard featured artist Veit Hertenstein, first together with his student Martin Moriarty (a recent graduate of the CvA, and a runner-up in the 2017 National Viola Competition) in the viola-duo transcription of Five pieces for two violins and piano by Shostakovich. He went on to play a selection of Shostakovich’s violin Preludes op. 34 (on the viola of course). But his main title for this evening was a viola transcription of Schumann’s 2nd violin sonata (op.121). It’s quite a lengthy composition, but mr. Hertenstein played it very well. It’s a good thing to broaden the horizons of this obviously viola-centric crowd with some non-viola music, there are many more options out there in the classical repertoire waiting to be explored through viola transcriptions.


~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

Saturday, November 16th: DVS National Viola Gathering

Another competition-free day started out with more masterclasses at the Conservatory. We spent some time visiting the luthier tables in the Mezzanine upstairs. A good opportunity to test-drive some instruments and chat with the viola builders! It struck me that all conservatories should really organize yearly “meet an instrument builder” days for their string students to get properly informed about this hugely important supporting aspect of their future profession. To my knowledge, this is not systematically done today.

But on to this day’s main course: The DVS National Viola Gathering! The performing arts “community house” Splendor Amsterdam is located only some 10 minutes’ walk from the Conservatory, with two beautiful chamber music recital halls and a very nice bar / lounge area. The DVS has already hosted several events here.

This afternoon’s viola gathering started out with a “scratch” viola ensemble/orchestra in the attic room of Splendor, getting together to play under the direction of DVS president Karin Dolman. Even yours truly had brought a viola, and settled in with the 4th viola group :-). We first played “A Modal March” by John Whittaker, the winning composition from last year’s 4Viola Composition Contest (sponsored by DVS and premiered at the IVC2018). It’s a very playable piece (even for amateurs)! Next, we played Peter Warlock’s Capriol Suite, arranged for violas-only by P. Taylor, one of the transcription musketeers of the famous AbsoluteZero Viola Quartet. This piece was considerably more challenging, due to the fast paces (renaissance dances) pimped with surprising 20th century harmonies. All in all, this ensemble session was good, clean viola fun 🙂

The ensuing “Talk Show” session convened a large audience in the main recital hall, where three violist-composers shared their experiences: Max Knigge (moderator), Garth Knox and Oene van Geel. The overarching topic was ‘composing for the viola’, but the conversation took many interesting detours, such as the relationship between composing and improvising (quote Garth Knox: “I often improvise when I see something in the score that I can’t figure out how to play“). There was plenty of interaction with questions from the audience, so the allotted hour flew by quickly!

The viola crowd was next treated to a tasty meal, cooked and served by DVS (special thanks to Karin again!), a chicken cassarole with rice (including a vegetarian mushroom sauce option) and a raspberry/yoghurt dessert. It was good to have an hour off from blow-by-blow festival programming and still be together with lots of viola friends.

So next, it was time for the traditional Viola Pitch: an opportunity for every violist to promote his or her pet topic, idea, project etc. I have to apologise at this point for hogging an inordinate amount of speaking time for plugging the DVS, but in the end there was also time for a couple of other speakers.

Shortly after 20:00h, the densely programmed Evening concert started.

A foursome of first-year students (Simon Rosier, Ana Castro, Ida Weidner and Elisa Misas Santos) treated us to a rare performance of Rita Hijman‘s viola quartet from 2006, originally dedicated to Esther Apituley. It is an interesting piece, and should be performed more often! The composer was herself present in the audience, and received an extra well-deserved round of applause. This was followed by a heartwarming rendition of Frank Bridge’s very popular (among violists) Lament for 2 violas, by Carlos Delgado and Sergio Montero del Pozo.

The preliminary rounds of the National Viola Competition customarily prescribe specific solo works. In tonight’s concert, the jury’s favourite interpretations were encored. The programme included a movement (of choice) from Bach’s violin Sonatas and Partitas. Dagmar Korbar had selected the Andante from Sonata no. 2, a beautiful and meditative movement with a very characteristic continuo heartbeat on (mostly) open strings. Dagmar found a way of phrasing and stretching this pulse along with the melody, without sounding artificial or pretentious. Even though her rendition this evening wasn’t technically perfect, and even though I hadn’t heard any of her competitors’ Bach performances, it was clear to me that her interpretation fully deserved the jury’s acclaim.

Another mandatory piece (in the 2nd round) was the well-known Capriccio by Vieuxtemps (dedicated to Paganini). Seamus Hickey‘s interpretation was authentic and free, revealing fresh ways of navigating the many virtuosic turns.

The 2017 National Viola Competition winner, Take Konoye, was given the privilege of performing York Bowen’s Phantasy Quartet with his very own dream team of viola friends: Martin Moriarty, Carlos Delgado and José Nunes. Next to the overall excellence of this performance, I particularly enjoyed Martin Moriarty’s contributions on the 2nd viola, with a lot of deeply vibrant personality.

And then, a true highlight of this evening: Garth Knox performing his own Pocket Concerto – thusly named thanks to the very “affordable” orchestra accompaniment of a single cello, played by Esther ten Kate. Garth and Esther gave us a fantastic performance, rich in textures and colours, with clear folk music inspirations. Afterward, I heard many spontaneous resolves from the violists in the audience to add this piece to their repertoire.

After the break, the CvA Viola Class (and faculty) took the floor, playing a recap of their programme from the IVC in Rotterdam: First, the ensemble piece Cohort, violas only by Maurice Horsthuis. Conductor Max Knigge fused the 20+ violas into a well-tuned and finely synchronized organism, producing striking rhythmic patterns and colourful harmonics. He went on to lead the orchestra in his own composition Achille, Ajax & Moi (op.4, 2008), with Take Konoye as soloist. This piece comes in nine short episodes with varying characters. From the rear of the tutti 1st viola section, Duleen van Gunsteren supplied imaginative special effects, blowing and humming into his viola, and producing eerie scratching and squeaking sounds using extended bowing techniques (no viola joke, this time).

As an encore, the orchestra played (their own 1st-year member) Ida Weidner‘s transcription of the Beatles’ Eleanor Rigby, a highly appreciated and fitting close of this concert.

But it wasn’t over yet! No proper festival can do without a bit of informal late-night music making. Up in the attic, the party continued into the wee hours. The Sister Act of Ursula and Sunniva Skaug kicked things off with Message Ground by Robert Davidson, a canon for 2 violas and tape, based on Message in a Bottle by The Police.

José Nunes played the beautiful miniature Le Soir by Vierne, and Duleen van Gunsteren threw in some solo pieces. Lillian Haug surprised and delighted us by combining virtuosic drumming and viola playing in a one-(wo)man jazz set, and the 1st-year quartet (which played Hijmans earlier this evening) played another Beatles arrangement. And then … Oene van Geel swept up the whole crowd for an extended jam session with drums, piano, treble violin (cool!) and at least 10 violas. We left Splendor at 1 o’clock in the morning, thoroughly and suitably drenched in viola, viola, and viola everything!


~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

Sunday, November 17th: Final of the National Viola Competition

The final (and in this case, beautifully sunny) day of the 2019 Amsterdam Viola Festival is all about the Final round of the National Viola Competition. Remarkably, the three finalists are all undergraduate 2nd- and 1st-year students (in previous years, quite naturally, a majority of the finalists were at least Master students or even post-graduate). There are no native Dutch among the finalists, but two Irishmen and a Croatian. Maybe we should rename the competition “Dutch Open” :-).

This year marked the first time that the competition finalists had a full orchestra at their disposal: the CvA Symphony Orchestra (dubbed Philharmonic Fridays), led by Ed Spanjaard. The mandatory piece in this round was the “Brahms viola concerto“, actually a transcription of Brahms’ clarinet/viola sonata op.120 no.1 by Luciano Berio.

The first finalist is Seamus Hickey. We heard him yesterday in his very free and evocative Vieuxtemps Capriccio, and he needs and takes these freedoms also in Brahms. Unfortunately, this “chamber musical” approach sometimes proves difficult for a big orchestra to follow. Which begs the following question: When a sonata is re-cast as a concerto, should it still be regarded and played like chamber music? His interpretation is lively and heartfelt, and his face shows clear signs of the enormous mental and emotional energy that he invests in his performance. But his sound sometimes lacks volume, and his attempts to compensate results in some texture cracks.

How different is Dagmar Korbar’s appearance! She stands poised and calm in her black dress, almost aloof in her facial expression, unperturbed by the high stakes of the situation. Her tone is polished, clear and powerful, and her technique is impeccable. The performance is very convincing. I do wonder if her remarkable self-control also hides a wilder, less risk-averse musical creature? I’d hope to hear that some day, circumstances allowing … (this is a question that often occurs to me when I attend competitions – which again feeds the suspicion that, in their essence, music and competitions are rather mismatched concepts).

The last finalist is Fiachra de Hora, the only first-year student, and the only one to play the Brahms entirely by heart. He also had the good sense of tuning all strings on stage, rather than relying on a backstage pre-tune (that open C-string betrayed the two others at a few points). While we’re handing out bonus points for non-musical matters, here’s +1 for wearing a purple (viola!) coloured shirt!

Fiachra exhibits a highly matured technique and musicality. His control is remarkable, and he even seems to apply his spare brainwaves for will-powering the orchestra when they threaten to divert from his wishes in tempo or dynamics. With such skills, after a while I forget he is a 1st-year student, and try to summon a more critical observation. Maybe it’s that neck and left shoulder – a bit rigid. And there were perhaps some passages that the competitors managed with more elegance or a more convincing sound output. But in my book, those were the exceptions. In my mind, here’s the next Timothy Ridout! My audience prize vote goes to him, and it eventually turns out that the rest of the audience in majority agreed with me.

The jury, consisting of Ronald Kieft (chair), Jürgen Kussmaul, Veit Hertenstein, Garth Knox and Anna-Magdalena den Herder (the 2011 winner), did not need long to decide on the overall competition results: Dagmar Korbar is our new “National Champ”, with Seamus and Fiachra (in that order) as runners-up. It was clear that the achievements of the preliminary rounds were factoring into this decision, and remembering Dagmar’s Bach from last night, it seems very plausible that she was the best all-round player, even if Fiachra deservedly won today’s audience prize.

Congratulations to all three finalists for their superb performances, and to the Conservatory for attracting and developing such outstanding talents. And endless thanks to Francien Schatborn and Marolein Dispa for organizing once again the Amsterdam Viola Festival. We all hope to be able to return in 2021 for the next exciting edition!


Interview Garth Knox

Violist and composer Garth Knox is a featured artist at the Amsterdam Viola Festival 2019. DVS president and ad-hoc reporter Karin Dolman found him available for an interview.

DVS: So, you’re Scottish?

I was born in Dublin, but we moved to Aberdeen when I was 5 years old, so I had my education in Scotland. I’m probably more Scottish than Irish, but I have family on both sides of the water.

DVS: So you’re influenced by Irish and Scottish music, folk music?

Well, I don’t always do it consciously, but it’s there, you grow up with it in your ears, and it naturally finds a way to come out. And I like it, I think folk music is the strongest kind of music there is, a lot of classical music is taken from folk music and brought into the concert hall. And that’s very interesting, once you take folk music away from the place where it happens, you change it. It doesn’t work the same way up on a stage, in a listening situation. So it’s interesting to see what part of this music still survives in the concert hall, and how you can use that, without losing that spark. It’s very hard, it’s a kind of holy grail, but when you can do it, it’s the best thing there is – I really try to get there.

DVS: And then you were the violist of the Arditti Quartet?

Yes, for seven very full years, it was a great experience, very hard work, I learned a lot!

DVS: But seven years was enough?

Yes – it was good to change people, because the Arditti quartet is not your normal classical string quartet; they focus strongly on contemporary music. Arditti is a special case, because when they originally started (1974, red.) they were pioneers in this sense, to always want to play new music. And Irvine (Irvine Arditti, the founder of the quartet, red.) never wanted to dwell on a single piece for 6 months to make it a masterpiece, he rather wanted to promote new works and maybe influence the programming of other quartets. And it worked, more and more other quartets started to include the Arditti’s pieces in their repertoire.

DVS: In The Netherlands there are more new compositions being made than there are quartets to play them… and you are composing too – when did you start composing?

I started composing seriously after I left the quartet, around 1998, then I had more time.

DVS: So you thought, what they write for us, I can do as well?

Well, there were so many interesting ideas that were not obvious from the outside, that the audience didn’t hear, because there were so many other things going on in the music. And I wanted to broaden my interests, beyond quartet music. And I wanted to move back to Paris, where I lived before I joined the quartet; so those were reasons for leaving.

What I tried to learn from the quartet, and use in my music, is a way of presenting sounds so that people could really enjoy the sounds themselves. Many pieces have almost too many ideas, they’re a whole universe in themselves, which you can get lost in. But I thought, why not present people with new sounds but in a context they know already, instead of unleashing a new revolution upon the world every day! You can present the audience with just a subtle change in the sound, to be interesting enough.

So what I try to do in my music, especially in the Viola Spaces, is to write simple pieces. A straight line, a little melody, no complex metrics, one step at a time, focusing on the sound, without difficult notations. As it progresses, I only change little things, like technique, to modify the sound it makes. So my aim would be to persuade classical musicians to listen more to the sound they’re making.

DVS: So you started composing, at first for yourself – what would you suggest as a starting tip for a would-be composer?

Go for it – but keep it simple, less is more! Don’t start too ambitiously, just write what’s on your mind.

DVS: You have a family – did you have to shut them out in order to find room for composing?

I’m not really a full-time composer, I’m also a player, and I combine the two. So I don’t have to shut out my family to compose. In fact part of the reason for composing was to be able to spend more time at home with my family.

DVS: Are there still things you want to do more of?

Composing-wise, yes! The Pocket Concerto is a good example; the piano is not my favourite companion instrument, it seems to suck all the sound away from the viola. I always thought the viola sounds better without the piano, in a quartet for example.

So I was asked to write a Concertante piece for viola for this competition, and I wanted to open a door to a new combination, by using the cello instead of a piano to play the orchestra part.

DVS: Yes you’re totally right, but at the same time, this particular combination made it difficult for many viola students to enter this competition – the cellists often backed out when they saw the score, they couldn’t muster the time and energy to practice this demanding part as a mere “accompanist”.

Really? I’m surprised to hear that. I tried to make it easy on the cello …

DVS: Yes, it’s really an attitude issue among conservatory students,
which we have to try to change…

…anyway, next topic! The Viola d’Amore, a special love of yours. Where do you start to learn this instrument?

I think you can just start to play, and teach yourself. And there’s also a method by the 18th century composer-violist Milandre, with lots of nice little pieces and tips to get started.

DVS: And the tuning – D major seems to be the standard?

Yes, but it can also be D minor, which is my favourite. And you can arrange the sympathetic strings according to the piece.

DVS: I also saw the Hardanger fiddle mentioned on your site?

Yes, I played with Caoimhin O Raghallaigh, an Irish fiddler who has a 5-string “Hardanger d’Amore“. But I don’t really play the Hardanger fiddle myself, although I did play it once in a video. And it is of course related to the Viola d’Amore.

DVS: Some last questions then – did you ever play in an orchestra?

I played in the English Chamber Orchestra for a while, after leaving college.

DVS: And with whom did you study?

I studied with Frederick Riddle at the Royal College of Music in London, a great violist. He’s also known for having made the first-ever recording of the Walton Concerto.

DVS: And where could students reach you – do you teach?

I do some summer courses, but no year-round teaching position.

DVS: Then we’ll make sure your summer courses are shown in our website’s Summer Courses guide!
Thank-you for your time!

Editor’s note:  Tomorrow (Nov 16th), Garth Knox will perform his own Pocket Concerto (for viola and cello) at the Evening concert of the DVS National Viola Gathering in Splendor Amsterdam! Reserve your tickets and come!